CAW (heel Vlaanderen)

U bent hier

Een gewelddadige partner

“Ook al doet hij mij pijn, ik hou nog veel van hem”

Ik zag er enorm tegen op om van Roger weg te gaan. Maar dit heeft mij geholpen om die moeilijke periode te doorworstelen en om een nieuwe start te maken. Achteraf bekeken is een latrelatie de beste oplossing.

Het zat eraan te komen, maar ik wilde het niet geloven. De huisbaas had er al verschillende keren mee gedreigd, maar hij heeft het uiteindelijk toch gedaan.  We werden uit het appartement gezet, plots stonden we daar op straat! Roger en ik… gelukkig hielp onze dokter mee zoeken naar een oplossing. Hij sprak over het CAW, hier had ik nog nooit van gehoord. Hij had gebeld naar het onthaal van het CAW en we mochten daar op gesprek. Ze stelden daar allerlei vragen over ons, om te helpen zoeken naar een oplossing. En, aangezien Roger bij zijn zus kon intrekken, was het voorstel voor mij om naar de vrouwenopvang te gaan. Ik wou helemaal niet gescheiden worden van Roger! Maar ik kon ook niet mee naar zijn zus, die kon mij niet uitstaan. Een andere keuze was er niet, ik kon bij niemand terecht.  Zo erg, na twee jaar huwelijk…  maar anderzijds kon ik ook wat rust gebruiken.

Roger begon alsmaar meer te drinken en hij betaalde geen rekeningen meer.  Toen ik hierover begon, werd hij steeds kwaad. Hij durfde mij soms ook slaan en schoppen. Dit had ik nog nooit aan iemand verteld, ook niet aan de dokter.  Ik schaamde mij hiervoor en ik was bang voor de gevolgen. De eerste persoon aan wie ik het durfde vertellen, was mijn begeleidster in de vrouwenopvang. Ik wou mijn relatie met Roger nog een kans geven, maar het was beter om voorlopig niet meer met hem samen te wonen. Door er over te praten en stil te staan bij mijn toekomst, begon ik te beseffen dat ik veel te afhankelijk was van hem en dat hij mij mee sleurde in zijn schuldenberg.  Hij had schulden op mijn naam gemaakt en ook hiervoor heb ik hulp gekregen.  Mijn begeleidster had Roger vaak uitgenodigd op gesprek om dit allemaal te helpen uitleggen aan hem. Ze gaf ons de vrijheid om zelf te beslissen wat we zouden doen, de relatie voortzetten of beëindigen. Het waren soms lastige gesprekken, maar daar kon hij niet agressief worden op mij. Hij had ook toegegeven dat hij te veel drinkt en dat dit een groot aandeel heeft in de slaande ruzies. Dit is een hele opluchting voor mij. 
Nu ligt hij in het ziekenhuis om van zijn drankprobleem af te geraken.  Ik ga daar vaak op gesprek.  Het zou ons deugd doen om te gaan werken, maar sinds mijn ongeval kan ik niet meer. Ik ben met mijn brommer tegen een paal gereden, hierdoor waren mijn darmen doorboord en mijn heup gebroken.  Ik merk dat Roger sinds dit ongeval erg veranderd is.  Hij werd onbereikbaar voor mij en ik kon niets meer goed doen.  Vorig jaar ben ik al eens van hem weg gegaan,  maar dezelfde avond besloot ik terug te keren.  Ik hou zoveel van hem. 

Roger en ik werken nu verder aan onze relatie, dankzij de begeleiding die we krijgen beseffen we dat het anders kan.  Ik heb mijn nieuwe stekje, dit laat ik mij door niemand meer afnemen! Hij kan bij zijn zus blijven als hij het ziekenhuis mag verlaten. Ik wacht af hoe het loopt vooraleer ik hem terug laat komen.  We willen onze relatie laten slagen,  ook al is het niet makkelijk…