CAW (heel Vlaanderen)

U bent hier

Verhalen

“Ik zal de vrouwenopvang nooit vergeten”

Mijn naam is Myra. Ik ben geboren in de Filipijnen. In mijn geboorteland had ik een zwaar leven, ik ben mijn ouders verloren en werd door mijn grootmoeder als meid behandeld. Ik had er buiten mijn zus niemand.

“Ik was blij weer in een bed te kunnen slapen”

Ik ben mijn volwassen leven begonnen met een valse start. Op tienjarige leeftijd, in 2000, ben ik met mijn moeder naar Spanje verhuisd. Later ben ik naar Bolivia getrokken om geneeskunde te studeren. Ik was daar erg graag.

“Sofie begon uiteindelijk zelf te vragen wanneer ze haar papa zou terugzien”

Na de geboorte van Sofie kregen Thomas en ik steeds meer ruzie. Ik voelde me steeds meer alleen en zocht steun bij een goede collega, Koen. Thomas was altijd al bezitterig en werd heel achterdochtig.

“Er bestaan betrouwbare mannen”

Ik ben Cindy, de zondebok. Van kleins af aan kreeg ik thuis altijd de schuld van alles. Ik was de lastige, de gestoorde en niemand luisterde naar me. Nochtans heb ik heel wat te vertellen, al is het niet meteen een vrolijke vertelling.

“Ook al doet hij mij pijn, ik hou nog veel van hem”

Ik zag er enorm tegen op om van Roger weg te gaan. Maar dit heeft mij geholpen om die moeilijke periode te doorworstelen en om een nieuwe start te maken. Achteraf bekeken is een latrelatie de beste oplossing.

Pagina's